فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا ساز

یلدا
از همه آن هایی که می گویندش دل مشغولی، اینجا هست؛ با طعم روزهای من 
نویسندگان
ابر برچسب ها


            کنایه بزرگی است؛
                       ستاره سقف حیاطمان روشن است
                          و خورشید می‌سوزد

              آن سر دنیا
                                  تلألو هنوز معنایی ندارد
                                  و بیگانه‌ها جشن آتش برپا می‌کنند


                              خون فواره می‌کند از تمام پلکان‌های مرمر کاخ بازوانت
                              و معشوقه‌ات هزار سال بعد، گیلاس‌های آبیِ سزارِ مریخ را پر می‌کند
                              کنارِ آوازِ چنگی که از صد پشتِ پیش از پدربزرگِ من به ارث برده


                      بازی احمقانه‌ای است وقتی مهره‌های شطرنج بیرون از زمین معنایی ندارند
                                تاس‌ها را دوباره بریز
                               آن‌قدر که جفت‌هشت بیاوری



طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  دل نوشته ها،  داستانک، 
برچسب ها: روزمرگی، سینما، رویا،  
[ جمعه یکم خرداد 1394 ] [ 12:29 ق.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
------

 

 

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش

 

                                                      بــاز جوید روزگــــــار وصــل خویــش 


 

از این سیر تسلسل آفرینش
اگر هم بیرون خواستیم بیاییم نمی گذارند
انگار به دور زدنمان عادت کرده دنیا هم ....




[ سه شنبه پنجم اسفند 1393 ] [ 02:19 ق.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]


                            ~~ رویِ سَنگِ قَبرَم، هیچ نَنِویسید


                            بُگذارید مادَری کِه پِیکَرِ پِسَرَش هیچ گاه بِه او بَرنَگَشتِه،


                                       لَختی بِه قَبرِ مَن دِلخُوش باشَد


                           بُگذارید سَربازِ اَز پادگان بَرگَشتِه، مَحبوبِ تازِه عَروسَش را


                                       پایِ قَبرِ مَن دَردِ دِل کُنَد...


                           بُگذارید هَمِه مرا نَیابَند


                                       می خواهَم مِثلِ پِیکَرِ بی سَری باشَم...


                                                         کِه دَستانَش ، بویَش را خَبَر می آوَرَند~~ (هستی.ن.)




[ دوشنبه بیست و ششم اسفند 1392 ] [ 02:55 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
            تَمامِ تاریخ شاهِد بودِه اَنْد سُكوتَتْ را , ...

           اَزْ دَرْوازِه هاىِ پُرْ اَزْ سَرْهاىِ آویخْتِه ى شَهْرْ میگُذَرى

           وَ بِه مَنْ میرِسى,

           كِه دِلَمْ مِثْلِ نَفَسِ جَنینِ تازِه نُوزادِه, گِرِفْتِه (هَسْتى.ن.)



طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  دل نوشته ها، 
[ یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1392 ] [ 02:50 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]

           خیرِه اَم بِه دودُ آتَشُ هَمِه گُناهانِ آنان

           کِه می سوزَد دَر عُبورِ سیاوُشَت؛

           تمامِ عُمرِ مَرا هَم کِه بُگذَری،

           هَنوز به بی گُناهی اَت بِدِهکاری...

           تَمامِ زِندِگانی هایِ جَهان را هم که جمع کُنَند،

           خونِ شاهرَگَت هَنوز سَرزَمینَم را دَرمی نَوَردَد... (هستی.ن.)



طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  دل نوشته ها، 
[ یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1392 ] [ 02:44 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
     
 
       بیست و شش روز از یلدای امسال می گذرد؛
       و من حتی یلدای کوچک خودم را هم فراموش کرده ام.
       هرچند هرچه در یلداهای قبلی بر من گذشت، به طور مقطعی، هم چون اتفاقات دیگر زندگی، خوشحال کننده بودند؛
       اما در کل به جز موجبات رشد فکری و ذهنی و روحی، ثمر دیگری نداشتند؛
    
       یلدای امسال اما ، بسیار به رخوت و روزمرگی گذشت؛ آن قدری که سال ها بعد قطعا خاطره مشخصی برای آن نخواهم داشت.
      
       خوشبختانه / متاسفانه ، چند ماهی هست که گرفتاری و بی حوصلگی به هم آمیخته و ماحصل این ترکیب عجیب، ظاهرا زیاد جالب نیست
       امیدوارم لااقل در درازمدت، تاثیر بهتری داشته باشه


       از همه دوستایی که این مدت، در کشاکش بی حوصلگی دوست حقیرشون، آزاری دیدند، از ته قلبم معذرت میخوام
       بخصوص اونایی که به "یلدا"ی من سر زدند؛ و جوابی ندیدند....

      



                    روزمرگی این روزهای غریبه،
                    به مرگ خواهد گذشت؛
                                                             آوازی از قو می ماند و یک "خدایش بیامرزاد"


                                                                                                                                        "هستی.ن"



طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  دل نوشته ها، 
[ جمعه بیست و هفتم دی 1392 ] [ 02:10 ق.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
این که آدم یه مدت از یه جایی، یه آدم هایی، یا اتفاق هایی دور باشه، دلیل داره
دلیل های خوب، بد، شیرین و تلخ
یه مدت هم از اینجا دور بودم
اتفاق های زیادی افتاده؛
من عوض شدم
و تو! تویی که داری میخونی
حرف های من هم عوض شده
مثل انتظار تو!

جشنواره تئاتر استان؛
امروز شروع میشه؛
خیلی اتفاق ها داره میفته،
افتاده
خیلی مشغله هست،
و از اون بدتر، یه اتفاق دوست نداشتنی واسم افتاد
واسم دعا کنین :) دوستون دارم

 
                                            ~~ صدا ~~
            
                                                ~~ موسیقى همیشه زیباست ~~
                                                             به جز یك زمان
                                                          ~~ شكستن, بى صدا, قشنگ تر است ~~
                                                                                                                                      "هستی.ن."



                                                          ~~ اگه من یه آیه واسه خودم داشتم, این بود:
                                                        ♦ قسم به آنچه به ذهن آدمى یورش مى برد و خواب را از چشمانش مى رباید♦ ~~
                                                                                                                                     "هستی.ن."

                                                      

                                                      
                                                        ~~ آدم ها را یكى یكى مى كشم ~~
                                                        ~~~ آن قدر آرام و بدون درد ~~~
                                                        ~~ كه سال ها طول بكشد بفهمند مرده اند ~~
                                                                                                                                "هستی.ن."




طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  تئاتر،  دل نوشته ها، 
[ یکشنبه هفتم مهر 1392 ] [ 12:06 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
 
      سخت نیست
      همه ش خیال می بافم
      با موهای توی دستم
                                         صدای بیس توی گوشم
                                         دارم کر میشم از زجه هات
                                         ساکت شو صدات رو نشنوم
      همه ش خیال می بافم
      داره آرزوهام باز یادم میاد
      فقط خوشحالم که نیستی دیگه
      صدای خنده هام واضح تر میاد
                 


                                                                                             (هستی.ن.)



طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  دل نوشته ها، 
[ دوشنبه سیزدهم خرداد 1392 ] [ 06:27 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
بی خبریِ در عین شلوغی هم عالمی دارد

این روزها همه جا شلوغ است
همه جا پر است از یک کرختی ِ پرسر و صدا؛
دوست داشتن هایی که باورشان آسان است
اما قبولشان نه!

در همین گیجیِ پر از نشنیدن شناور می مانم



"عسل" هم رفت
اسمش که می آید یادِ چهره آرامش در "شمعی در باد" و آن لباس سفید می افتم
افسوس
آن بالا یادمان بمان عسل جان
جانیارت چه مفتخر است از مادری که هفت فرزند را زنده نگاه داشت....



طبقه بندی: دل نوشته ها، 
[ دوشنبه نوزدهم فروردین 1392 ] [ 12:49 ق.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
داره تموم میشه، این سال لعنتی
یه سال دیگه، داره شروع میشه
این همه آغاز و پایان
چرخه بی رحم طبیعت، فصل ها، روزها، یادم دادند که
همیشه همه رنگ ها رو باید تجربه کرد
خوب ، بد ، زشت، شیرین، ترش ، تلخ
همه چی

آدمک!
تو که اینجا ایستاده بودی
مترسک!
که در گذار همه فصل ها و روزها
در تمام آمدن های این مردم و رفتنشان
محکم ایستاده بودی

تو بگو!
بگو من کجای این جاده لعنتی ام
کجای قصه؟
اینجا اول داستان است
یا پایانش؟

یک سال دیگر؟
واقعا 365 روز دیگه من هنوز هستم؟
هنوز دارم اینجا پای لپ تاپ لعنتی می نویسم؟

آخرش چیه؟
کیه؟
آدمک؟
جواب بده!



طبقه بندی: داستانک،  واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  تئاتر،  دل نوشته ها، 
[ دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1391 ] [ 12:44 ق.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]



دیدی بعضی وقتا خونت برمیگرده توی سرم؟
دیدی بعضی وقتا میخوای خون بالا بیاری؛ همه ش میشه اشک؟
تاحالا حس کردی پارانویا داری؟
توهم؛ همه جور توهم...
برای من یکی که بد نبوده این ذهن مخوف خیال پرور؛
همین که داره بم زندگی میده، داره منو میکشه!
 بدون همین 4 تا ورقه می میرم؛ 4 تا برگ کاغذ که روشون بنویسم


باید رفت!
خدا میدونه که چرا زودتر نرفتم؟
باید رفت!
این آغاز یه پایانه؛
رفتن
رفتن و دیگه برنگشتن؟
رفتن و برگشتن؟
من اگه می رفتم تو چیکار میکردی؟
یه حس فضولی ذاتی توی من هست؛ که نمیذاره هیچ وقت برم، رها کنم
همیشه میخوام ببینم آخرش چی میشه
واسه همین نرفتم
ولی باید رفت...
تا مثل ویتسک نشدیم، باید بریم
این جنون، اخرش یا من رو میکشه یا تو رو
اون روزی که یکیمون بگه" حاضرم یه چاقو بره توی شیکمم اما دست تو بم نخوره..."
راستی اگه یکی پیدا شه موهای من رو ببره چی کار میکنی؟
می تونی من رو بدون موهام تصور کنی؟
باید رفت، که  صدای گوشواره ها بیدارمون نکنه
من هنوز می بینم؛ بریم؟
هنوز دارم می بینمت



طبقه بندی: تئاتر،  دل نوشته ها،  روزنامه ای ها،  داستانک،  واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...، 
[ چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1391 ] [ 01:02 ق.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]

 

 

                          اشک

                                 تو نمی آیی..

                                 اشک هایم می آیند

                                                              که آرامم کنند

                                  آرام نمی شوم

                                  تو نمی آیی...

 


 

                            پناه

                                    از هیاهوی این روزها

                                      فریادهایت

                                    از باخت نا به هنگامِ تو پای میزهای عدم

                                    از سکوت بی وقفۀ بی زمان

                                    از سرما

                  

                                                                                                          به خود پناه می برم

                                                                                                          درونِ من، شاید، کسی نهفته باشد

                                                                                                          شاید، خداوند، بی هیچ،

                                                                                                                                بی سیم های نامرئی برق،

                                                                                                                                آرامم باشد....

                                                                                                          به سکوتِ خود، به خدایم، پناه می برم




طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...، 
[ سه شنبه هشتم اسفند 1391 ] [ 10:19 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]

 

                 خاطره ها هم گاهی محو می شوند

                 موقع بی قراری ها، موقع دلگیری ها

                 رنگ صدای من عوض می شود

                 آهنگ دوست داشتن تو انگار سرعت می گیرد

                                                                         امان از شب های سرد کوچه مان

                                                                         رقص روسری من و عطر پیراهن تو.

                                                                         و خاطره ای دیگر که زاده میشود

                                                                                                         (این خاطره هم گاهی محو می شود)

 


این روزها، مثل همه روزهای دیگر پرخاطره است

خاطرات کم رنگ و پر رنگ

بوی خاک و پادگان و تئاتر درهم تنیده؛

طعم دلتنگی و اشک و اضطراب؛

سلامی که پشتش مدت ها انتظار باشد و خداحافظی که پایان خاطره های خوش باشد؛

هر دو گس است...

هنوز خیلی مونده از این روزهای عجیب انتظار؛ مثل خودِ هوای پادگان!

اما «بی در زمان» تمام شد... جایی که بهانه گذشتن روزهام بود...

                                                                                                




طبقه بندی: واگویه های خوشه ---- مثلا شعر هام...،  تئاتر،  دل نوشته ها، 
[ شنبه پنجم اسفند 1391 ] [ 12:18 ق.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]

جشنواره فیلم فجر هم تموم شد

و جشنواره فیلم فجر اصفهان هم تموم شد

با کلی خاطره جدید؛

خدا رو شکر می کنم؛ برای اینکه هر اتفاقی رو یه خاطره و یه تجربه قرار میده

و شکرش می کنم برای اینکه من رو در جایی و کنار آدم هایی قرار داده که پر شوم از خاطره و تجربه ها


امشب یه فیلم از عمو خسروی دوست داشتنی دیدم

فیلمش مهم نبود؛ نسکافه داغ داغ

مهم این بود که دیدن عمو خسرو بعد از این همه وقت، که دیگه نیست، اشک آدم رو درمیاره

اشک و لبخندم قاطی شد امشب با سرود خوندن های عمو خسرو

کاش میشد هنوز خسرو شکیبایی بود؛ با همون صدا، با همون عشق....




طبقه بندی: دل نوشته ها، 
[ سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1391 ] [ 10:59 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
امروز «سربه مهر» رو دیدم؛
بسیار زیبا بود
بازی لیلا حاتمی که محشر بود
یه دغدغه ای برای کاراکتر اول وجود داشت که شاید عجیب بود اما حاتمی عالی بازی کرده بود و اصلا دیگه عجیب به نظر نمی رسید

صبا، همین کاراکتری که حاتمی نقشش رو بازی می کرد، وبلاگ داشت
و همه چی، همه چی رو توی وبلاگش می نوشت!
دارم به این فکر می کنم که من اینجا چی می نویسم؟؟

بعد به این فکر می کنم که من چی کار میکنم؟
زندگی م همینه؟
یعنی باید همین می بوده؟
راضی هستم (رضایت معادل ناشکری نکردن)
اما واقعا زندگی من می تونست خیلی بهتر از این باشه
چون که خیلی کارها نکردم که می تونستم انجام بدم
و خیلی ها رو انجام ندادم که می تونستم انجام بدم

خدایا کمکمون کن که همیشه بهترین انتخاب رو بکنیم
حتی ما بنده های لجبازت؛ حتی ما!




[ چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 ] [ 09:38 ب.ظ ] [ نسیم خادم عباس ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

تعداد کل صفحات : 7 ::      1   2   3   4   5   6   7  

درباره وبلاگ

نسیم خادم عباس
نویسنده ، کارگردان ، طراح
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات